De week #28

Het was een beetje een bipolaire week. Ik stoof bij momenten rond alsof ik in een manie zat, terwijl ik op andere momenten luier was dan een luiaard. Alles bij elkaar geteld was er dus tenminste wel een balans, ook al was de uitvoering ervan soms misschien wat extreem. Oops.

Maandag was het heel rustig op het werk. Tijdens mijn middagpauze en na het werk was ik wat minder rustig: ik voerde een soort van ‘huishoudelijk hitteplan’ uit. Ik zorgde ervoor dat de warmste ruimten van het huis een beetje opgeruimd en proper waren, want uit de weersvoorspellingen kon ik zo al afleiden dat die plekken de komende weken compleet zouden gaan verkommeren en verstoffen. Achteraf bekeken waren die weersvoorspellingen redelijk overdreven, maar goed. Een proper huis is nooit een nadeel.

Daarna ging ik nog eens naar buiten, voor het geval dat ik het de dagen erna te warm zou vinden voor een uurtje stevig doorstappen. Ik heb het geluk om veel stukjes natuur in de buurt te hebben, maar om aan 5 à 6 km te komen, moet ik altijd wel ergens een stuk asfalt in de vlakke zon trotseren en daar heb ik bij 30°C nu eenmaal nooit zin in. Ken uzelf enzo.

Dinsdag startte ik thuis op terwijl ik ontbeet en wat op positieven kwam. Misschien was het een toevalstreffer, maar de rest van de dag op kantoor verliep minder ellendig dan andere dinsdagen.

‘s Avonds deed ik toch nog een kleine wandeling en de temperatuur viel echt nog heel goed mee eigenlijk.

Woensdag stond ik de hele voormiddag in de keuken. Van zodra de bib in de namiddag de deuren opende, stond ik er op de stoep. Tegen die tijd was het boven blijkbaar toch te warm geworden voor het lief om er te werken, dus verhuisde hij naar beneden. Ik hield mij dus in stilte bezig met de Tour de France. Wat. Een. Rit.

Donderdag was een superlange en drukke dag op kantoor, dus ik was pas laat thuis. Toch wou ik ’s avonds nog wat orde scheppen in mijn ‘vakantieschuif’ in de badkamer, waar ik alle toiletzakken, mini’s en dubbels bewaar om het inpakken wat te vergemakkelijken. Het was allemaal wat chaotisch geworden door het appartement leeg te maken maar dan toch weer terug naar daar te gaan en dan misschien nog ergens anders naartoe moeten dus alles weer meebrengen en en en…

Vrijdag begon niet schitterend; dinsdag came back with a vengeance. Ik had halvelings gepland om op ons kantoor in Brussel binnen te springen omdat de collega daar met vakantie is. Het had best ook op een andere dag gekund, maar ik laat al 70% van mijn leven vallen door die vorte angsten en klachten. Dat lijkt me al meer dan genoeg, en zeker wat betreft mijn werk wil ik niks beginnen vermijden of uitstellen. Het kostte me een paar uur thuis al aan de slag gaan voor ik me genoeg mens voelde om te vertrekken, maar uiteindelijk lukte het toch.

Het is een understatement om te zeggen dat ik na zo’n ochtend (en de werkdag waar ik me dan ook nog doorheen moet worstelen) kapot ben, maar ook ’s avonds wilde ik van geen wijken weten. Het was jaren geleden dat ik nog eens naar iets genre Beleuvenissen/Rock Werchter/Marktrock ging en ik wou koste wat het kost toch nog eens de sfeer gaan opsnuiven. Het was niet meer hetzelfde als vroeger, en dat had ik ook niet verwacht, maar ik was toch blij dat ik geweest was.

Zaterdag was ik zo lui als maar kan. Vlak na de middag dook ik buiten in een boek en kwam er pas weer uit toen het al ver na de gebruikelijke etenstijd was.

Zondag was ik niet veel actiever, waardoor ik op 24 uur tijd een heel boek uitlas – eentje dat zich in de sneeuw afspeelde, speciaal gekozen voor dit weer. Ik keek nog wat naar de Tour de France en begon daarna al direct in een nieuw boek. Ge zit in de flow of ge zit er niet in he.

Het beste van de week:

– Een paar hele toffe kleine online gesprekjes met oude bekenden uit de blog- en Twitterwereld. Ik mis ‘the good old days’ soms wel, toen die hele online community nog gewoon een leutige, complexloze bende was. Zonder azijnpissers, advertenties, politieke discussies en mekaar zo hard mogelijk de grond inboren. Hoe harder iedereen probeert de wereld verdraagzamer te maken, hoe onverdraagzamer hij lijkt te worden, niet in het minst online. Thuis blijven = niet de miserie van angstaanvallen moeten ondergaan, en dat is dus wat ik meestal verkies. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet graag af en toe eens efkes zever met mensen buiten mijn zeer beperkte inner circle. Integendeel, ik leefde er weer helemaal van op.

– De buurvrouw die het onkruid op de oprit te lijf is gegaan. Het is hier een beetje een gecompliceerde situatie: ik heb een oprit, maar ik moet hem vrijlaten zodat de buren doorgang hebben naar hun tuin. Vermits zij hem ook – misschien wel meer dan mij – gebruiken, is het wel zo fijn dat zij het werk soms eens overneemt.

– Een vrij goede dinsdag op kantoor.

– Het gevoel dat ge uw huishouden wat onder controle hebt. Propere, opgeruimde en dus rustige ruimtes. Geen rondslingerende spullen die allemaal to do’s zijn in uw hoofd.

– Airco in de auto. Ik mag nu al (ok, voor de meeste mensen is dat waarschijnlijk ‘nog maar’) 2 jaar genieten van die luxe, en het nieuwe is er nog lang niet vanaf. Wat een zegen!

– Bijna een heel weekend volledig ontspannen met een boek, hooguit af en toe afgewisseld met een klein beetje rommelen in de tuin en een vat was opzetten. De voorbije weekenden zaten propvol met ofwel mensen, ofwel plaatsen, dus het deed deugd om de buitenwereld effe te laten waar hij soms gewoon hoort: buiten.

– Zelfs op de warmste dagen bleef het draaglijk op kantoor. Dat gaat hier volgende week alvast niet meer staan, maar ik kijk gelukkig uit naar een heel korte werkweek!

Een gedachte over “De week #28

  1. Mooi, zelf geen wielrenner fan, zelfs niet om voor den tv te zitten.
    Altijd leuk om met oude bekenden in de blog wereld te babbelen én ja, inderdaad, de mentaliteit tegenover vroeger is toch een pak anders geworden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.